Ayhan, çok kalabalık bir kumsalda, denizle kumun birlestigi çizgide, yere bakarak yürüyordu. Birşeyler arar gibiydi. Onu izlerken, yerde bir taş gördüm, nedense Ayhan’ın aradığı şey buymuş gibi geldi bana. Ama Ayhan taşın yanından geçti, arkasindan seslendim, duymadı. Koştum, taşı aldım, omzuna dokunarak Ayhan’a uzattım. Birden, Ayhan da, sahildeki kalabalık da kayboldu. Kumsal aynı kumsaldı, deniz aynı denizdi. Ama benden baska hiçkimse yoktu. Duyduğum boşluk hissi yüzünden, gözyaşlarımın yanaklarımdan süzüldüğünü ayrımsadım.

Yazının Devamını okumak ve bilgi almak için tıkla »
[18 Kas 2007 | No Comment | ]
Gizlemek istediğiniz kodları buraya koyabilirsiniz. Örneğin sayyac kodu koyup ikonun görünmemesi için bu kodu koyabilirsiniz.